hmm od czego by tu zaczac... jak zwykle poszlam do szkoly, na przerwie przechodzilam obok niego i poczulam ze warto zawrzec z nim znajomosc mimo ze wiedzialam ze nie jeste z mojej szkoly. przyjechal z kolega do mojej przyjaciolki z klasy. zapytalam ja o nr. na nastepny dzien mialam nr i pisalam z nim caly czas. Byl dzien kobiet i przyjechal z tulipanem w reku... sieszielismy do pozna rozmawiajac o wszystkim i o niczym. zaczelismy sie co raz czesciej spotykac... romans kwitl, ale pewnego dnia sie poklocllismy i juz nie bylo tak jak na poczatku. potem niby sie pogodzilismy, ale juz prawie nie mielismy dla siebie czasu. pewnego dnia wieczorem napisal ze mnie kocha. pisalismy i nic z naszego pisania nie wynikalo. po jakis 2 tyg pisalismy juz raczej jako przyjaciele. zwierzyl sie ze mial randke z jakas magda;/ coz... :( po tygodniu napisal mi ze mnie mnie kocha i nie wyobraza sobie zycia beze mnie, odpisalam ze nic do niego nie czuje:( sklamala:( po 2 dniach o 6.30 odebralam telefon od przyjaciolki. byla zaplakana i ledwo wydusila z siebie slowa: bartek mial wypadek i nie zyje;/ plakalam caly dzien, jednak nikt do konca nie przeczuwal ze zyje. znalazlam go w szpitalu na ojomie. zaplakana weszlam na sale... poniewaz byl w spiaczce wyszeptalam mu do ucha: trzymaj sie bartus, musisz zyc i wyszlam bo nie moglam zniesc tego w jakim jest stanie... duzo o nim myslalam. moze to glupie ale obiecalam sobie ze jak z tego wyjdzie to wezme z nim slub. po tygodniu umarl;( do dzis nie moge sie z tym pogodzic a minelo 4 miesiace:( wciaz o nim mysle i dalabym wszystko aby moc go choc na chwile zobaczyc i sie wytlumaczyc;( [B] nigdy o Tobie nie zapomne kochanie ;(