Kiedy Lwiątka doszły prawie do siebie, wybrały się na spacer. Brat prowadził ślepotkę za łapkę, powtarzając:Nigdy cię nie opuszczę. Wyprawa była wspaniała a zarazem niebezpieczna ,wszędzie czaiło się zło. Lada moment zrobiło się strasznie ciemno-burza była blisko.
Lwiątka się zgubiły, w którą stronę miały iść? Wybrały złą drogę bo spotkały hieny, TE hieny! Ślepotka wyczuła je z daleka, zaczęła głośno wyć i ryczeć, zaczęła się ucieczka, po chwili lwiątka rozdzieliły się jedno tak daleko od drugiego. Hieny czając się porwały ślepotke i chciały dokonać zemsty zjadając je. Pioruny waliły, dookoła porywisty wiatr powodując całkowitą niewidoczność. Odważny Lew dokonał niemożliwego, biegł co sił za zapachem hien, wspiął się na drzewo... spotkał tam małpę:
- Pamiętaj , jesteś wybrany hieny są zbyt głupie żeby dokonać zemsty, pamiętaj brat cię potrzebuje
Lew wyrył na pniu drzewa rysunek mamy, uronił parę łez... w oddali usłyszał piosenkę to zwierzęta spiewały: Pójdziemy za tobą. Szybko więc zeskoczył na dół i zobaczył całą masę zwierząt idących za nim. Gdy dotarli do hien kazdy dołożył "cegiełkę" w przestraszeniu ich. Kiedy było już po wszystkim wszystcy udali się do domu, slepotka już nie wierzyła w siebie i nie wiedziała komu ufać
Następnego dnia lwiątka zaczęły męczący trening, uczyły się jak walczyć ze złym towarzystwem, bracia wspierali się wzajemnie, pomagali sobie. Ślepotka bardzo często przewracał się i płakał. Chciał coś zobaczyć lecz było to niemożliwe. Wieczorem jedno z lwiatek zachorowało to jego serduszko nie chciało bić, ciało zaczęło się poddawać. Wszystcy byli wystraszeni i przejęci: Co teraz? Jak to mozliwe? Nie wszystko przebiegło prawidłowo.Pojawiła się w śród nich małpa, zaczęła się śmiać, przełamała kokos na pół i sokiem z owocu polała jego główkę
-Król Lew, żeby żyć musi być poświęcony i ochrzczony
Po chwili ślepotka poczuła się lepiej, każdy krzyczał: To cud!
Długo trwało zanim każdy z nich przestał się gapić, nikt nie chciał w to wierzyć. ŚLEPOTKA KRÓLEM LWEM!