- Tomek zostaw mnie, proszę. Już Ci mówiłam, że między nami koniec. Nie kocham Cię i nigdy Cię nie kochałam. To była zemsta. Przepraszam.
Gdy to powiedziałam brunet nagle osłupiał, ale to co mówiłam to prawda. Byłam z nim dla zemsty, ale teraz żałuję, bo Tomek to miły chłopak. Niestety, gdy się z nim związałam myślałam tylko o zemście. Koleżanka przez niego cierpiała i wpadłam na ten pomysł, ale ostatnio dowiedziałam się, że Anka, ta o to koleżanka cierpiała przez własną głupotę. Zdradziła go. Tak głupio wszystko wyszło, ale już za póżno.
- Ale przecież... Jak to? Dlaczego? - Pytania przez Tomka się ciągnęły.
- Przepraszam. Nie chciałam, ale to wszystko wina Anki. Gdy dowiedziałam się, że cierpi przez Ciebie, wymyśliłam zemstę. Niedawno dowiedziałam się że Cię zdradziła i ja Cię bardzo przepraszam. Wybacz mi.
- Jesteście chore! Myślisz, że co, słowo a ja Ci wybaczę? Zapomnij! Czułem coś do Ciebie, ale widać, że na żadną miłość Ty i Anka nie zasługujecie. Żal mi was!
Odszedł w drugą stronę. Tak zgadzam się z nim, głupie jesteśmy i nie zasługujemy na nic. Postanowiłam, że skończę znajomość z Anką. Ona jest naprawdę fałszywa. Przez swoje kłamstwa przez Nią cierpię. Nie myślałam, że aż tak będę cierpiała.