Mam na imię karolina i mam 16 lat. moja historia zaczyna sie od tego jak przeprowadziłam sie z moja rodzina: mama tata paulina kamila szwagrem łukaszem i siostrzencem kacprem do nowego domu. niestety jak to już bywa musiałam zostawić wszystkich moich znajomych :( najgorzej było mi sie pożegnać z moja najlepszą koleżanka Justyna;(. nie Chcialam zostawiac mojego domku ;( płakałam całymi nocami. gdy już zamieszkałam w nowym domu czułam sie źle. nie znałam nikogo. siedziałam przed domem i oglądałam jak wszyscy sie bawią aż nagle podeszła do mnie jakaś dziewczyna.
- cześć :)
- no hej
- jestem julia a Ty?
- karolina :) miło mi Cie poznać- i podałam jej reke
- mi też:)jestes tu nowa
- no tak. dzisiaj sie przeprowadziłam z moja rodzina
- macie bardzo Ladny dom.
- dom może i jest Ladny ale tesknie za starym i za znajomymi ;(
- nie smuc sie :) ile właściwie masz lat?
- no już 13 ide do 1 klasy gimnazjum a Ty?
- jak super :)! ja też może będziemy chodziły do jednej klasy :). gdzie będziesz chodzic do szkoły?
- no tu na kwiatowej tam za rogiem.
- ja też.
- jeszcze tydzień a ja tu nikogo nie znam ;( chyba sie załame ;(.
- jak to nikogo?! a ja to co? ale choć już dosyć gadania poznam Cie z moim bratem dominikiem to fajny chlopak spodoba Ci sie :)

Sory za błędy. pisać dalej?