Idąc ciemną uliczką w samym sercu Krakowa, mimo późnej godziny jednak dalej tłocznej, myślę i nagle zatrzymałam się, odwróciłam i spojrzałam w górę. Zapomniałam gdzie i o jakiej porze jestem, a nawet nie zwracałam uwagi na ludzi, bo nazwa którą ujrzałam coś mi mówiła, lecz nie miałam pojęcia co. Zastanawiając się chwile, wbita jak słup poczułam krople deszczu, lunęło nagle z nieba, a ja bez zawahania podbiegłam do bramy przy której stałam od dłuższego czasu. Wchodząc do środka poczułam pewien zapach, już wiedziałam gdzie jestem.

cz.1 chcecie wiedzieć co dalej ? ;))