Piwnica

Nie ma ucieczki, nie ma miejsca gdzie się ukryć. Krzyczysz, ale nikt nie zwraca na to uwagi. Niezauważona i olana chowasz się pod podłogę, myśląc i prosząc by ktoś skrócił twoje cierpienie i cię zabił. Ale nikt nie słyszy twojego piskliwego, proszenia. Nikt dalej nie zwraca na ciebie uwagi i nie chce pomóc ci wyjść z tego. Pytasz się sama siebie, UMRZESZ? Bijąc się z myślami odpowiadasz, że tak mówiąc, z nadzieją, ze nawet i dzisiaj. W pewnym momencie wychodzisz z pod podłogi. Wstajesz, otrzepujesz się z kurzu i idziesz w stronę swojego ulubionego miejsca w mieszkaniu. Mówisz po drodze sama do siebie, że robisz to dla własnego i cudzego dobra. Wchodzisz do niebieskiego, pachnącego lawendą pokoju. Bo przecież zawsze chciałaś umrzeć mając taki kolor ostatni raz przed swoimi oczami. Następny dzień. Kochana osoba, chyba najważniejsza dla ciebie na świecie przechodzi przez wejście. (...)