Byla okropna pogoda padal deszcz i byla burza ale musialam isc do cioci bo mama poszla do pracy , balam sie bo ciocia mieszka kolo cmentarz . Szlam przez ulice i nagle zauwazylam ze ktos za mna idzie wiec ze strachu nie rozwazajac co robie skrecilam w strone cmentarza i przyspieszylam nieco . Gdy znalazlam sie juz na cmentazu nie mialam pojecia co zrobic , poszlam w strone grobu dziadka , obrucilam sie i juz go nie bylo odetchnelam z ulga ale chyba za szybko sie ucieszylam , nagle uslyszalam jakies glosy i podeszlam trosze blizej . Byli to poprostu niezywi ludzie ktorzy umarli oczywiscie byl tam takze ten czlowiek ktory mnie sledzil . Mowil cos ze podwladnie swiatem z ich pomoca chcialam podejsc jeszcze blizej ale stanelam na galaz i nagle wszyscy zaczeli mnie gonic , spanikowalam i ucieklam do lasu i tam obraz sie urwal . Obudzilam sie w moim lozku i pomyslalam ze to tylko sen ale pozniej po odprowadzeniu mamy do pracy , gdy szlam do cioci zorientowalam sie ze to byl poprostu znak od Boga wiec nie poszlam na cmetarz tylko do cioci i opwiedzialam jej to wszystko , ona mnie wysmiala i powiedziala ze chyba uderzylam sie w glowe . Bylam zla i chcialam temu sama zapobiedz aby on nie zawladnol swiatem lecz bylo za pozno ciotka byla jednym z nich i powiedziala ze i tak bym zginela i nie dala rady i wtedy bylo juz po mnie .